
لرستان در دوره ساسانیان
از نظر تقسیمات کشوری جزو سرزمین پهله (پهلو) محسوب می شد .
سرزمینی که اعراب بعدها آن را جبال خواندند .
سرزمین پهله خود به نواحی کوچکتری تقسیم می شد .
چنان که لرستان و منطقه مهرگان کدک نام گذاری و منطقه غربی آن یعنی پشتکوه (ایلام) را به ترتیب ماسبدان نامیدند .
این دو نام تا قرون نخستین اسلامی همچنان به این نواحی اطلاق می شد .
از شهرهای مشهور منطقه مهرگان کدک یا لرستان عهد ساسانی شهرهای صیمره و شاپور خواست (خرم آباد) را می توان نام برد .
شهر صیمره (حاکم نشین منطقه) و شاپور خواست از شهرهای آباد و پر رونق دوره ساسانی بود .
آثار و شواهد گوناگون تاریخی نشان میدهد که لرستان در زمان ساسانیان از آبادانی بسزایی برخوردار بوده است .
شاهان ساسانی كه توجه خاصی به این ناحیه داشته اند با بنا كردن چند پل عظیم ، که از شاهکارهای معماری به شمار می آید علاقه خود به این منطقه را نشان داده اند .
بر اثر همین توجه و علاقه شهرهای آن آباد شد و زراعت و صنعتش رونق یافت .
در عهد ساسانی لرستان همیشه در دست یک فرماندار از خاندان معروف مهرگان بود .
خاندان مهرگان یکی از هفت خانواده ای بود که در تاسیس سلطنت ساسانیان به اردشیر بابکان یاری رساند .
آخرین حاکم ساسانی لرستان همان هرمزان معروف بود که مقر حکمرانی او در شهر صیمره قرار داشت .
لرستان در سال ۲۱ هجرت و پس از فتح نهاوند به تصرف مسلمین در آمد و هرمزان نیز اسیر و به نزد عمر در مدینه فرستاده شد و سرانجام در آن جا درگذشت .